• Europe’s Border Guards Are Illegally Expelling Refugees

    Border guards expelling Syrian refugees after they’ve already been granted asylum has shown the hollowness of European Union humanitarianism. An expansion of the EU-wide Frontex force will make things even worse.

    A young man known in public documents only as Fady has been fighting a battle far harder than anyone his age would normally imagine.

    He first came to Europe from Deir az-Zour, Syria, fleeing that country’s civil war. In 2015, German authorities recognized him as a legally protected refugee. Since then, Fady has used his German passport to look for his lost brother, who he believes to be stuck in Greece and who he wishes to bring to Germany.

    He has paid dearly for those wishes.

    According to information and quotes from Fady provided to Jacobin by the Global Legal Action Network (GLAN), which is representing him in front of international policymakers, Fady took a trip to Greece in November 2016, hoping to track down his brother. At that time just eleven years of age, his brother had fled recruitment by ISIS, and Fady hoped to find him in Greece.

    While searching for him at a bus station in that country’s Evros region, Fady says he was approached by police and asked about his ethnic origin. After responding that he was Syrian, he was taken into custody by the police, who drove him to an unknown location, despite his protestations that he was a documented German resident who was in the EU legally, with the papers to prove it. They allegedly took his ID, papers, and belongings away from him before handing him to a group of people he describes as “commandos,” who he told the Intercept spoke German and were armed, masked, and clad entirely in black.

    He said the commandos beat anyone who tried to speak to them as they took a group of detained people — some as young as one or two years old — across the river border with Turkey in a rubber boat. There they were dumped paperless, homeless, and stateless in a country that many of them had never resided in for more than a couple days. It took Fady three years to get back his papers and EU residency — a period during which he tried multiple times to get back into Greece in order to search for his brother. He has not found him.

    The ordeal to which Fady was subjected is the most extreme version of what is known as a “pushback” operation. In other forms, these operations can involve keeping people outside of the borders of the EU — denying them entry at sea, for example. GLAN is arguing in front of the United Nations Human Rights Council that the type of pushback operation Fady endured, in which identity papers are confiscated, goes beyond that, amounting to a forced disappearance, which is illegal under a clause of the International Covenant on Civil and Political Rights to which Greece is a signatory. (Turning away refugees in general is also illegal under international law, but GLAN hopes to add weight to the potential HRC ruling by having the actions acknowledged as forced disappearances.)
    Frontex

    Such operations, many immigrant rights groups allege, are often led by Frontex, the EU’s border security agency, which coordinates national governments’ anti-immigration operations and is the fastest-growing agency in the EU. Headquartered in Warsaw, the organization is slated to grow from a relatively small current workforce to a staff likely to include a potential ten thousand border guards by 2027, in addition to national governments’ forces.

    I wanted to get detailed statements from the German government, the Greek government, and the Frontex bureaucracy about Fady’s incident, so I sent each group a list of several detailed questions.

    A spokesperson for the German government’s press office declined to answer the questions, sending back a short statement that read, “Within the framework of Frontex operations, the German Federal Police supports the Greek authorities to protect the Greek border. The German officers comply with German, European and international law.”

    A Frontex representative also declined to answer specific questions, stating that “Frontex is not aware of any such incident. Frontex officers deployed at the Greek land borders have not been involved in any such incidents. In addition, two investigations have found no evidence of any participation by Frontex in any alleged violations of human rights at the Greek sea borders.”

    The Greek government is keeping its silence about whether it was involved in Fady’s kidnapping. Five emails sent to the Greek Ministry of Migration and Asylum over the course of two weeks went unanswered.

    Dr Valentina Azarova of the Manchester International Law Centre and GLAN noted that Frontex’s assurances that it is not involved in violent pushbacks alongside Greek border forces are based on faulty information, citing a “dysfunctional reporting system” that was in place at the time of the alleged incident and that is under scrutiny as part of a recent wave of probes.

    While she says that Frontex’s reporting system was supposed to have improved since 2019 reforms went into place — three years after Fady says he was abducted and expelled — the scope of the current probes to the fact that there’s still a long way to go.

    “Frontex’s reporting practice is irregular and opaque,” she told me. “When it does report, it misrepresents illegal expulsions as ‘prevention of departure’ [from Turkey].”
    Driven From Home

    That euphemistic band-aid — an alleged way of trying to reverse an immigration journey that has already happened without getting caught doing so — is emblematic of the problems of this EU agency. For it is tasked with treating only the symptoms of a condition that European countries are guilty of helping to perpetuate, rather than taking on the root causes forcing people onto the move.

    The effects are felt across much of the Global South. By pulling the financial and governmental levers that control the global economy, leaders in industrialized and postindustrial countries have created what Dr Michael Yates — an economist, writer, editor, and editorial director of Monthly Review Press — calls a “complex brew” of austerity, land theft, and political oppression.

    As an addition to this brew of factors, European countries are often either silently complicit or actively encouraging of weapons sales to nearby conflict zones. For example, German manufacturers Hensoldt and Rheinmetall supplied arms to Saudi Arabia via South Africa for its war against Yemen, skirting an export ban, with full knowledge of the German government. And the French industrial giant Airbus dodged an arms embargo on Libya by routing planes through Turkey. This behavior is a logical outgrowth of late-stage capitalism, as weapon sales are one of the more profitable sectors that a business can enter, and as bought-and-paid-for politicians are told to look the other way when misbehavior occurs.

    Together, these factors — the austerity, the land theft, the political oppression, and the encouragement of violent civil conflicts — form a neocolonialist zone of low opportunity that pushes people from the Global South to the Global North.

    Not least among these sources of pressure is the Syrian civil war from which Fady and his brother fled. That conflict has now been going on for more than a decade, involving at least a half-dozen major belligerents, along with other minor parties. It has killed hundreds of thousands of people.

    Any left-wingers in the United States who had held onto hopes that the new Biden administration might introduce a more pacifist stance on Syria — perhaps removing one party from the bloody, multifaceted tragedy playing out between the Tigris and the Mediterranean — were severely disappointed. Immediately after taking office, Biden prioritized bombing that country over fulfilling his $15 minimum wage pledge. And so, the weapon sales continue, the conflict continues, and the Syrian refugees continue trying to find better lives elsewhere.

    Increasingly, those who would help the refugees are finding themselves the targets of government actions. As a Jacobin essayist documented last month, Italy’s new, supposedly centrist government has made some of its first actions a series of moves against groups that assist migrants braving the Mediterranean. On March 1, a hundred officers raided homes and offices all around Italy, seizing activists’ computers, telephones, and files. The accused are, as the essayist argued, “targeted under suspicion of the crime of saving lives.”

    Greece isn’t doing much better. As Jacobin reported last year, at least a thousand asylum seekers have been subjected to pushbacks at the hands of the Greek border authorities.
    Answering to No One

    It’s not just Greece and Italy doing dirty deeds either. Frontex is staffing up, and it is not accountable to the European Court of Human Rights, which only has jurisdiction over member states — not over the EU’s own continent-wide agencies.

    This unaccountability has emboldened Frontex, to the point where it’s comfortable flying an entire plane full of would-be refugees out of Greece to be left — as with Fady — in Turkey. As Melanie Fink wrote for the blog of the European Journal of International Law, it is “notoriously difficult to hold Frontex to account for failures” to uphold its obligations under international law, thanks to the way the bureaucracy is set up.

    And that bureaucracy just gave itself the power to carry weapons, even though, as the Frontex Files investigative website published by German broadcaster ZDF puts it, “no legal regulations permit members of an EU agency to carry firearms.” In other words, the member states never voted on these powers arming Frontex — they are fully an outgrowth of the EU unilaterally deciding that it wants a paramilitary border force to call its own.

    Either by accident or by design, Frontex has by some accounts become an opaque group of European security forces, with no one to answer to. Here there is a great risk of mission creep — for instance, if its agents join other border forces in pursuing or persecuting migrants’ rights activists or labor leaders who speak out for underpaid refugees. As the ongoing probes have affirmed, Azarova says, the whole Frontex system has been set up to be “highly unaccountable.”

    Azarova explains that both Frontex and the European Commission rely on Greece to conduct border operations in accordance with EU law but have not even considered the suspension of their extensive technical and financial assistance to Greece’s abusive border operations. Since EU institutions have done little to redress the illegal expulsions at the EU’s borders, GLAN has taken Fady’s case to the UN.

    Fady says that what he likes about Germany is that his life and work are now here. “I like Germany’s nice people and how kind they are. My work is good, and life is safe here,” he said. He’s even started supporting Bayern Munich.

    But he hopes to go back to the border areas, bringing cameras to document what governments are doing there.

    The authorities can ignore him — or kidnap him once more. While that could damage his life all over again, it will make little difference for them, as their actions will remain almost entirely futile: as long as instability, inequality, and wars encouraged by the Global North push residents of the Global South out of their homes, even ten thousand militarized, unaccountable border guards will not be enough to stop the flow. The people will keep coming.

    https://jacobinmag.com/2021/05/europe-syrian-refugees-greece-germany-frontex

    #push-backs #frontières #asile #migrations #réfugiés #refoulement #réfugiés_syriens #Evros #Thraces #Grèce #Turquie #frontière_terrestre #Frontex

    –—

    ajouté à la métaliste sur les refoulements dans la région de l’Evros :
    https://seenthis.net/messages/914147

  • Αίτημα επιστροφής 1.500 προσφύγων στην Τουρκία κατέθεσε η Ελλάδα στην Ε.Ε.
    –-> La Grèce demande à l’UE le #retour de 1 500 réfugiés en Turquie.

    Αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τη Frontex για την άμεση επιστροφή 1.450 προσώπων, των οποίων έχουν απορριφθεί τα αιτήματα παροχής ασύλου, κατέθεσε το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, επικαλούμενο την Κοινή Δήλωση Ε.Ε.-Τουρκίας. Ωστόσο να σημειωθεί ότι πλέον η έκδοση των αποφάσεων παροχής ασύλου σε πρώτο βαθμό γίνονται με διαδικασίες εξπρές, μη εξασφαλίζοντας επαρκή νομική βοήθεια και κατά συνέπεια δίκαιη απόφαση.

    Στην ανακοίνωση του υπουργείου Μετανάστευσης αναφέρεται ότι η Ελλάδα ζητά να επιστρέψουν στην Τουρκία 955 αλλοδαποί που μπήκαν στη χώρα μας από την Τουρκία και βρίσκονται στη Λέσβο, 180 που βρίσκονται στη Χίο, 128 που βρίσκονται στη Σάμο και 187 στην Κω, επισημαίνοντας ότι τα αιτήματά τους για άσυλο έχουν απορριφθεί τελεσίδικα και ως εκ τούτου είναι επιστρεπτέοι, βάσει της Κοινής Δήλωσης ΕΕ- Τουρκίας.

    Το πρώτο δίμηνο του 2020 καταγράφηκαν συνολικά 139 επιστροφές προς την Τουρκία, με τη διαδικασία να έχει σταματήσει από τις 15 Μαρτίου 2020, καθώς η Τουρκία επικαλέστηκε τις δυσκολίες που επέφερε το ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού. Πλέον, το υπουργείο Μετανάστευσης ισχυρίζεται ότι « οι ταχείες διαδικασίες ελέγχων για κορονοϊό στην Ελλάδα και η σημαντική επιτάχυνση της διαδικασίας ασύλου, έχουν δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για την επανέναρξη της διαδικασίας επιστροφών με ασφάλεια όσων αλλοδαπών δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας και εισήλθαν στην Ελλάδα από την Τουρκία ».

    Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης, επισημαίνει στη δήλωσή του ότι η Ελλάδα αναμένει από την Τουρκία « να ενισχύσει τις προσπάθειες στα πλαίσια της Κοινής Δήλωσης : πρώτον, στην αποτροπή διέλευσης βαρκών που ξεκινούν από τα παράλιά της με προορισμό τη χώρα μας. Δεύτερον, στην αποδοχή επιστροφών στη βάση της Κοινής Δήλωσης Ε.Ε.-Τουρκίας, αλλά και των διμερών συμφωνιών επανεισδοχής ».

    Και αναφερόμενος στην ευρωπαϊκή πολιτική για το προσφυγικό/μεταναστευτικό, σημειώνει ότι « το ζητούμενο για την Ευρώπη είναι να κατοχυρώσει στο νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου έναν κοινό μηχανισμό, καθώς και το απαραίτητο νομικό οπλοστάσιο για επιστροφές. Και να οχυρώσει, με αυτόν τον τρόπο, τις χώρες πρώτης υποδοχής απέναντι σε ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, αλλά και τη δράση κυκλωμάτων λαθροδιακινητών ».

    Την ίδια ώρα, με αφορμή το αίτημα του ελληνικού υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου προς την Κομισιόν και τη Frontex, η οργάνωση-ομπρέλα για τα ανθρώπινα δικαιώματα HIAS Greece εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία σημειώνει ότι η ταχεία διαδικασία που ακολουθείται για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου δεν εξασφαλίζει σωστή και δίκαιη απόφαση.

    Επίσης οι αιτούντες άσυλο δεν έχουν επαρκή νομική βοήθεια και η διαδικασία της προσφυγής σε δεύτερο βαθμό είναι νομικά περίπλοκη, ουσιαστικά αποτρέποντας τους πρόσφυγες από να διεκδικήσουν την παραμονή τους στη χώρα.

    « Καθίσταται σαφές ότι χωρίς νομική συνδρομή είναι αδύνατον οι αιτούντες/ούσες άσυλο να παρουσιάσουν εγγράφως και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα, τους νομικούς και πραγματικούς λόγους για τους οποίους προσφεύγουν κατά της απορριπτικής τους απόφασης », σημειώνει μεταξύ άλλων, τονίζοντας επίσης :

    « Η έλλειψη δωρεάν νομικής συνδρομής αποβαίνει εις βάρος του δίκαιου και αποτελεσματικού χαρακτήρα που θα έπρεπε να διακρίνει τη διαδικασία ασύλου στο σύνολό της, ιδίως αν ληφθούν υπόψη οι εξαιρετικά σύντομες προθεσμίες που προβλέπονται για διαδικασία των συνόρων και τα σημαντικά κενά στη πρόσβαση σε νομική συνδρομή ήδη από το πρώτο βαθμό της διαδικασίας ασύλου ».

    https://www.efsyn.gr/node/276785

    –—

    Traduction de Vicky Skoumbi via la mailing-list Migeurop :

    Le ministère de l’Immigration et de l’Asile a soumis une demande à la Commission européenne et à #Frontex pour le #retour_immédiat de 1 450 personnes dont la demande d’asile a été rejetée, citant la déclaration commune UE-Turquie. Cependant, il convient de noter que désormais, les décisions d’asile en première instance sont prises par des procédures expresses, sans que soit assuré une aide juridique suffisante au requérant, ce qui pourrait garantir une décision équitable.

    L’annonce du ministère de l’Immigration indique que la Grèce demande le retour en Turquie de 955 étrangers qui sont entrés dans notre pays depuis la Turquie et se trouvent à #Lesbos, 180 à #Chios, 128 à #Samos et 187 à #Kos, notant que leurs demandes d’asile ont été définitivement rejetés et qu’il est possible de les renvoyer, en vertu de la déclaration commune UE-Turquie. Au cours des deux premiers mois de 2020, un total de 139 #retours_forcés en Turquie ont été enregistrés, un processus qui est au point mort depuis le 15 mars 2020, date à laquelle la Turquie a évoqué les difficultés supplémentaires causées par l’apparition de la #pandémie de #coronavirus.

    Désormais, le ministère de l’Immigration affirme que "les procédures de #dépistage_rapide du coronavirus en Grèce et l’accélération significative du processus d’asile, ont créé les bonnes conditions pour la #reprise en toute sécurité du processus de retour des étrangers qui n’ont pas droit à une protection internationale et sont entrés en Grèce depuis la Turquie. ». Le ministre de l’Immigration et de l’Asile, #Notis_Mitarakis, souligne dans sa déclaration que la Grèce attend de la Turquie "un renforcement des efforts dans le cadre de la Déclaration commune : premièrement, pour empêcher le passage des bateaux partant de ses côtes vers notre pays". Deuxièmement, par l’acceptation des retours sur la base de la déclaration commune UE-Turquie, mais aussi des accords bilatéraux de #réadmission ". Faisant référence à la politique européenne des réfugiés / immigration, il a noté que « l’objectif de l’Europe est d’établir un mécanisme commun dans le nouveau pacte d’immigration et d’asile, ainsi que l’arsenal juridique nécessaire pour les retours. Et de fortifier, de cette manière, les premiers pays d’accueil contre les flux migratoires incontrôlés, mais aussi l’action des réseaux de passeurs ".

    Dans le même temps, à l’occasion de la demande du ministère grec de l’Immigration et de l’asile à la Commission et à Frontex, l’organisation de défense des droits de l’homme HIAS Greece a publié une déclaration dans laquelle elle note que la procédure rapide suivie pour l’examen des demandes d’asile ne garantit pas décision juste et équitable. De plus, les demandeurs d’asile ne bénéficient pas d’une aide juridique suffisante et la procédure de recours en deuxième instance est juridiquement compliquée, ce qui empêche les réfugiés de défendre leur droit de séjour dans le pays. « Il devient clair que sans assistance juridique, il est impossible pour les demandeurs d’asile de présenter par écrit et qui plus est en langue grecque, les raisons juridiques et réelles pour lesquelles ils font appel de la décision de rejet de leur demande », notent-t-ils, entre autres, en soulignant : « L’absence d’assistance juridique gratuite se fait au détriment du caractère équitable et efficace de la #procédure_d'asile dans son ensemble, en particulier compte tenu des délais extrêmement courts prévus de la #procédure_à_la_frontière (#Border_procedure) et des lacunes importantes déjà en matière d’accès à l’#aide_juridique, dès la première instance de la procédure d’asile ".

    #Grèce #Turquie #asile #migrations #renvois #expulsions #réfugiés #accord_UE-Turquie #déboutés

    ping @isskein @karine4

    • « Ναι » στις επιστροφές μεταναστών λέει η Τουρκία

      Πρόκειται για αίτημα που κατέθεσε την περασμένη εβδομάδα στην Ε.Ε. και στον Frontex ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης.

      Θετική ανταπόκριση της Τουρκίας στο ελληνικό αίτημα για επιστροφή 1.450 αλλοδαπών των οποίων τα αιτήματα ασύλου έχουν απορριφθεί τελεσιδίκως προκύπτει από τη χθεσινή συνάντηση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Πρόκειται για αίτημα που κατέθεσε την περασμένη εβδομάδα στην Επιτροπή και στον Frontex ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης. Ο κ. Τσαβούσογλου, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Καθημερινη , είπε ότι το ζήτημα θα επιλυθεί με ορίζοντα τον Μάρτιο.

      Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η συνάντηση με τον κ. Σχοινά –η πρώτη μεταξύ των δύο ανδρών– διήρκεσε μία ώρα και συζητήθηκαν όλα τα θέματα αρμοδιότητος του αντιπροέδρου : το μεταναστευτικό, η ασφάλεια, ο διαθρησκειακός διάλογος και οι επαφές μεταξύ των λαών. Κοινοτικές πηγές αναφέρουν ότι, ενόψει της Συνόδου Κορυφής του Μαρτίου και της έκθεσης Μπορέλ για τις ευρωτουρκικές σχέσεις, είναι επιτακτική ανάγκη η οικοδόμηση ενός πλαισίου θετικής συνεννόησης και η αποφυγή διχαστικών δηλώσεων που θα οξύνουν εκ νέου τις εντάσεις. Ο κ. Τσαβούσογλου κάλεσε τον κ. Σχοινά να συμμετάσχει ως κεντρικός ομιλητής στο Φόρουμ της Αττάλειας τον προσεχή Ιούνιο.

      Σε θετικό κλίμα εξελίχθηκε και η συνάντηση του Τούρκου υπουργού με την επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων Ιλβα Γιόχανσον. Τα βασικά θέματα τα οποία συζήτησαν, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν οι δεσμεύσεις των δύο πλευρών όπως απορρέουν από την Κοινή Δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας για τη διαχείριση του μεταναστευτικού και τα προαπαιτούμενα με τα οποία πρέπει να συμμορφωθεί η Αγκυρα για να υπάρξει πρόοδος στο θέμα της απελευθέρωσης των θεωρήσεων. Ο κ. Τσαβούσογλου συναντήθηκε επίσης με τον Ζοζέπ Μπορέλ και τον επίτροπο Διεύρυνσης Ολιβερ Βαρχέλι, ενώ είχε και ένα σύντομο τετ α τετ με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Σε δηλώσεις του πριν από τη δική του συνάντηση με τον κ. Τσαβούσογλου, ο ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε. για την Εξωτερική Πολιτική χαρακτήρισε το 2020 « περίπλοκο έτος » για τις σχέσεις των δύο πλευρών. « Πρόσφατα όμως », πρόσθεσε ο κ. Μπορέλ, « έχουμε δει βελτίωση της ατμόσφαιρας » και « κάποια σημαντικά βήματα » στην αναζήτηση « κοινών στρατηγικών συμφερόντων ».

      « Ενα θετικό βήμα είναι η ανακοινωθείσα επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας », είπε ο κ. Μπορέλ, σημειώνοντας : « Πρέπει να υπάρξει επιμονή σε αυτές τις προσπάθειες. Προθέσεις και ανακοινώσεις πρέπει να μεταφραστούν σε πράξεις ». Επανέλαβε δε την « πλήρη δέσμευση » της Ε.Ε. να στηρίξει την « ταχεία επανέναρξη » των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, υπό την αιγίδα του γ.γ. του ΟΗΕ. « Είναι ισχυρή μας επιθυμία να υπάρξει μια αποκλιμάκωση διαρκείας στην Ανατ. Μεσόγειο και στην ευρύτερη περιοχή και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να έχουμε ένα διάλογο ουσίας για να ενισχύσουμε τις πολιτικές διαδικασίες που συνδέονται με συγκρούσεις στην περιοχή, στη Λιβύη, στη Συρία ή στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ », είπε.

      Επιπλέον, « με πλήρη αμοιβαίο σεβασμό, θα μιλήσουμε ειλικρινά και ανοιχτά για την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία και τις προοπτικές ένταξης [της χώρας στην Ε.Ε.] », ανέφερε ο κ. Μπορέλ. Μιλώντας νωρίτερα στο Ευρωκοινοβούλιο, ο ύπατος εκπρόσωπος επανέλαβε τις ανησυχίες της Ε.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία. Εκανε αναφορά στις υποθέσεις Ντεμιρτάς και Καβαλά αλλά και στις « βαθιά ανησυχητικές » διώξεις δημάρχων της αντιπολίτευσης.

      ​​​​​​Από την πλευρά του, ο κ. Τσαβούσογλου χαρακτήρισε κι αυτός το περασμένο έτος « προβληματικό » για τις σχέσεις Ε.Ε. – Τουρκίας. Χαιρέτισε τις αμοιβαίες κινήσεις βελτίωσης της ατμόσφαιρας που έχουν γίνει έκτοτε και είπε ότι μαζί με τον κ. Μπορέλ θα « εργαστούν για να προετοιμάσουν » την επίσκεψη στην Αγκυρα της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ. Υπενθυμίζεται, πάντως, ότι η επίσκεψη αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα από ευρωπαϊκής πλευράς.

      https://www.stonisi.gr/post/14486/nai-stis-epistrofes-metanastwn-leei-h-toyrkia

    • Le Ministre grec de la politique migratoire demande la #révision de l’accord UE-Turquie, afin que les retours puissent être également effectués depuis la #frontière_terrestre

      Traduction du grec reçue via la mailing-list Migreup :

      "Il est clair qu’aucune nouvelle structure ne sera créée en #Thrace", a déclaré M. Mitarakis.

      La nécessité de réviser la déclaration commune UE-Turquie, de manière à inclure les frontières terrestres, mais si et seulement si elle est accompagnée par la levée de restriction géographique pour ceux qui arrivent aux îles, a été mise en avant lors d’une conférence de presse d’Alexandroupolis par le ministre de l’Immigration et de l’Asile Notis Mitarakis.

      Évoquant les points qui doivent être modifiés dans l’accord, M. Mitarakis a déclaré que << le premier est la question de la levée de la restriction géographique imposée par l’accord qui a créé une énorme pression sur les îles de la mer Égée, car elle associait a possibilité d’un renvoi à Turquie de ceux qui n’ont pas droit à une protection internationale à leur confinement géographique aux îles jusqu’à la fin de la procédure d’asile.

      Le ministre a souligné que si la clause de la restriction géographique est levée, nous devrions reconsidérer l’accord européen afin que les retours puissent être effectués depuis les frontières terrestres [et non pas uniquement par voie maritime], "à condition de ne pas rendre obligatoire le séjour des demandeurs d’asile qui arrivent par voie terrestre à la région Evros », dit-il.

      Après les réactions extrêmes de certains habitants d’Orestiada avant-hier, Notis Mitarakis a souligné que "la politique nationale pour Thrace et Evros ne change pas, il est clair qu’aucune nouvelle structure ne sera créée en Thrace, et qu’il n’y aura pas de séjour d’immigrants en Thrace. Le caractère du #hotspot #Fylakio ne change pas non plus, tous les demandeurs vont être transférés après les contrôles nécessaires vers les structures existantes de régions non-frontalières ».

      Enfin, le ministre a essentiellement annoncé la décision prise de déplacer le bureau régional d’asile d’#Alexandroupoli à #Kavala, arguant que la présence d’immigrants à Alexandroupoli pour traiter leurs dossiers est contraire à la politique qui stipule que les migrants ne doivent pas s’installer à la région frontalière d’#Evros.

      source en grec :
      https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/280765_mitarakis-epanexetasi-tis-symfonias-gia-na-mporoyn-na-ginontai-epistrof

      #transferts

  • During and After Crisis : Evros Border Monitoring Report

    #HumanRights360 documents the recent developments in the European land border of Evros as a result of the ongoing policy of externalization and militarization of border security of the EU member States. The report analyses the current state of play, in conjunction with the constant amendments of the Greek legislation amid the discussions pertaining to the reform of the Common European Asylum System (CEAS) and the Return Directive.

    https://www.humanrights360.org/during-and-after-crisis-evros-border-monitoring-report

    #rapport #Evros #migrations #réfugiés #Grèce #frontières #2019 #militarisation_des_frontières #loi_sur_l'asile #Kleidi #Serres #covid-19 #coronavirus #Turquie #push-backs #refoulements #refoulement #push-back #statistiques #passages #chiffres #frontière_terrestre #murs #barrières_frontalières #Kastanies #violence #Komotini #enfermement #détention #rétention_administrative #Thiva #Fylakio #transferts

    –------
    Pour télécharger le rapport


    https://www.humanrights360.org/wp-content/uploads/2020/05/During-After-Crisis-Evros.pdf

    ping @luciebacon

  • #Muhamad_Gulzar (ou #Mohamad_Goulzhar), mort aux portes de l’Europe... dans la région de l’#Evros, à la #frontière_terrestre entre la #Grèce et la #Turquie...

    Κι άλλη σφαίρα στην καρδιά μετανάστη

    Δύο σφαίρες, πραγματικά πυρά, μία στην καρδιά και μία στο δεξί μέρος του σώματος, δέχτηκε ο Μουχάμαντ Γκουλζάρ, ενώ προσπαθούσε να περάσει το συρματόπλεγμα κοντά στις Καστανιές στον Εβρο, το πρωί της Τετάρτης, μεταξύ 10.30 και 11.00, σύμφωνα με το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Κωνσταντινούπολης, το οποίο καταγράφει συστηματικά τα τεκταινόμενα στα ελληνοτουρκικά σύνορα.

    Πρόκειται για τον δεύτερο γνωστό νεκρό πρόσφυγα ή μετανάστη στα σύνορα την περασμένη εβδομάδα, που έχει καταγραφεί σε βίντεο διεθνών μέσων ενημέρωσης. Τα βίντεο και οι πληροφορίες που δημοσιεύει σήμερα η « Εφ.Συν. » έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα, ο οποίος αποδίδει τις ειδήσεις για ύπαρξη νεκρών στα σύνορα σε προπαγάνδα της τουρκικής κυβέρνησης. Ερευνα για τις καταγγελίες δεν έχει γίνει γνωστή από τις ελληνικές αρχές, ενώ πληθαίνουν οι καταγγελίες και οι μαρτυρίες για τη βίαιη δράση ελληνικών ένοπλων ομάδων, που χτυπούν πρόσφυγες και μετανάστες που καταφέρνουν να διασχίσουν τα σύνορα και για την προκλητική παρουσία εκεί ακροδεξιών από την Ευρώπη (Αυστρία και Γερμανία), ακόμα και του γνωστού επικεφαλής ταγμάτων εφόδου Γιάννη Λαγού. Τη δράση όλων αυτών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας αρχικά δεν την έβλεπε, αλλά μετά και το πρωτοσέλιδο της « Εφ.Συν. » το Σάββατο (« Κύριε Μητσοτάκη ιδού οι... εθνοφύλακές σας », 7-8 Μαρτίου 2020), τελικά την είδε, δηλώνοντας (Open) ότι « καταδικάζονται και απομονώνονται ».

    Σύμφωνα με το Κέντρο, στο σημείο εκείνο της γραμμής των συνόρων δεν υπάρχουν ένοπλοι Τούρκοι στρατιωτικοί ή αστυνομικοί. Σύμφωνα με πληροφορίες στην στην « Εφ.Συν. » οι σφαίρες τραυμάτισαν άλλους δύο πρόσφυγες ή μετανάστες που βρίσκονταν μαζί με τον Μουχάμαντ, έναν στο κεφάλι και έναν στο πόδι.

    Συνολικά οι τραυματίες του τραγικού περιστατικού, που νοσηλεύτηκαν, εισήχθησαν στο νοσοκομείο της Αδριανούπολης ήταν πέντε. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν εμφανιστεί χιλιάδες τραυματίες από βίαιες επιχειρήσεις επαναπροώθησης στα σύνορα, χτυπημένοι με ρόπαλα ή κλομπ, συχνά χωρίς τα ρούχα τους και χωρίς τα υπάρχοντά τους, ενώ υπάρχουν καταγγελίες για βιασμούς γυναικών και ανδρών.

    Από την ελληνική πλευρά

    Όπως έγραφε η « Εφ.Συν. » (« Ο κ. Πέτσας δεν βλέπει νεκρούς, τραυματίες και τάγματα εφόδου. Βλέπει μόνο προβοκάτσιες », 6 Μαρτίου 2020), την ύπαρξη δεύτερου νεκρού είχε δημοσιοποιήσει ο βρετανικός τηλεοπτικός σταθμός Channel 4, δημοσιοποιώντας συνεντεύξεις με πρόσφυγες και μετανάστες που νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο της Αδριανούπολης, τραυματισμένοι στο ίδιο περιστατικό, ενώ δημοσιοποιούσε και βίντεο από τη μεταφορά των τραυματιών.

    Το βράδυ του Σαββάτου, έγινε γνωστό το όνομα του νεκρού από ανάρτηση στο Facebook της πρώην κατάληψης φιλοξενίας προσφύγων City Plaza. Για τους ανθρώπους της κατάληψης, που αναγνώρισαν το όνομα και τη φωτογραφία του νεκρού από το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού SKY News, ήταν ο Μουχάμαντ από το 611, το νούμερο του δωματίου του κατειλημμένου ξενοδοχείου, στο οποίο έμενε πριν από περίπου τρία χρόνια. « Πυροβολήθηκε, απλά και μόνο επειδή είναι μετανάστης. Ενας αθώος άνθρωπος που πάλευε να ζήσει σαν άνθρωπος και που τον ονόμασαν “εχθρό” και “εισβολέα” της Ευρώπης. Ενας άμαχος πολίτης που του έριξαν σαν να ’ταν ζώο. Η σφαίρα που τον σκότωσε βγήκε απ’ την κάννη στην ελληνική πλευρά. Από ένα όπλο που σημάδευε μια στον ουρανό και μια σ’ αυτούς που περνούσαν τα σύνορα –ήταν συνοροφύλακας ; μια “πολιτοφυλακή εθελοντών” ; κάποιος Ελληνας ή Ευρωπαίος φασίστας ; ’Η ήταν ένας νεαρός φαντάρος που πήρε εντολή χρήσης πραγματικών πυρών ; », σημειώνουν στην ανάρτηση.

    Στο ρεπορτάζ του Sky News απεικονίζεται μια σφαίρα, που μένει να φανεί από τη βαλλιστική εξέταση από τι όπλο προήλθε, όπως και η μεταφορά του χτυπημένου Μουχάμαντ από άλλους πρόσφυγες μέσα σε κουβέρτα –αυτοσχέδιο φορείο, λίγο μετά το τραγικό περιστατικό, και η γυναίκα του Μουχάμαντ, η οποία κλαίει απαρηγόρητη έξω από το νοσοκομείο της Αδριανούπολης. Ήταν μπροστά την ώρα που έπεφτε χτυπημένος ο σύζυγός της από σφαίρες, που τραυμάτισαν άλλους πέντε και που πέρασαν ξυστά και από την ίδια, όπως σημειώνει το Κέντρο. Η γυναίκα του Μουχάμαντ περιμένει τα αποτελέσματα της αυτοψίας και της ιατροδικαστικής εξέτασης.

    Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Μουχάμαντ πήγε από την Ελλάδα στο Πακιστάν για να παντρευτεί. Το νιόπαντρο ζεύγος ταξίδεψε στο Ιράν και από κει στην Κωνσταντινούπολη, όπου την περασμένη εβδομάδα άκουσαν ότι έχουν ανοίξει τα ελληνοτουρκικά σύνορα και κατευθύνθηκαν εκεί για να περάσουν.

    https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/234353_ki-alli-sfaira-stin-kardia-metanasti

    –----

    Et un message de l’ancien squat City Plaza, reçu par email le 10.03.2020 :

    Un adieu à notre ami Muhamad Gulzar, tué à la frontière d’Evros

    La rumeur d’un deuxième réfugié tué aux frontières, s’est répandue il y a trois jours. Comment imaginer qu’il puisse s’agir de notre ami ? Comment cela a-t-il pu se produire ? Et hier les premiers messages. Sa femme, apparaissant dans un reportage de Sky News. Une prise lointaine, à l’extérieur de l’hôpital, en pleurs et en deuil. C’est par elle que nous avons appris que Muhamad a franchi une nouvelle fois les frontières, cette fois-ci de la Grèce à la Turquie et de nouveau au Pakistan. Pour l’emmener et être ensemble.

    Mercredi dernier, dans la matinée, notre ami Muhamad, notre Muhamad de la chambre 611, a été abattu simplement parce qu’il était un migrant. Un homme en lutte, un innocent, déclaré « ennemi » et « envahisseur » de l’Europe. Un civil abattu comme un animal sauvage.

    La balle est sortie d’un pistolet du côté grec, ... était-ce la police des frontières, une milice, un volontaire fasciste grec ou étranger ou était-ce un jeune soldat à qui le gouvernement avait ordonné d’utiliser des « balles réelles » ?

    Le gouvernement a dit que c’était des fausses nouvelles et de la propagande turque. La veille, le commissaire européen a déclaré que le gouvernement grec faisait ce qu’il fallait, il agit comme un « bouclier de l’Europe ».

    Nous, amis de #Muhamad_Gulzar, qui l’avons rencontré dans l’hôtel squatté City Plaza à Athènes il y a trois ans, nous disons que notre frère a été assassiné. Nous ne pouvons pas trouver le véritable meurtrier, mais nous savons qui est responsable. Nous ne pouvons pas savoir qui portait l’arme, mais nous savons que Mohammed a été tué par une balle tirée d’un fusil, qui pointait une fois en l’air et une autre fois vers les gens qui couraient, dans une chasse à l’homme honteuse aux frontières de l’Europe en 2020.

    Muhamad, pour toi, pour ta femme et ta famille, pour nous tous et pour les enfants qui vont naître. Pour tous les peuples, quelles que soient leur nationalité, leur couleur de peau et leur religion, nous disons que nous allons lutter davantage et que nous allons nous battre plus durement. Nous vaincrons la barbarie qui se répand si vite dans le monde. Et nous nous souviendrons de vous en train de courir librement au-delà des frontières sanglantes. En Grèce, en Turquie, en Europe et partout dans le monde, partout où les gens luttent pour une vie meilleure, sans guerre et sans racisme, sans oppression et sans humiliation des peuples.

    Vos amis et camarades de l’ancien squat City Plaza, à Athènes !

    #morts #décès #mourir_aux_frontières #asile #migrations #réfugiés

    Ajouté à cette métaliste des morts dans l’Evros :
    https://seenthis.net/messages/830045

    • The Killing of a Migrant at the Greek-Turkish Border

      On March 4, Pakistan national #Muhammad_Gulzar was shot and killed at the Greek-Turkish border. Evidence overwhelmingly suggests that the bullet came from a Greek firearm. An investigation into the tragedy at the edge of Europe.

      The land border between Greece and Turkey is 212 kilometers long, with most of it running along the Maritsa River. There’s just one segment in the north where an 11-kilometer stretch of border fence runs between the two countries near Karaağaç.

      In early March, just before the coronavirus took over the news cycle, this fence was the focus of headlines around the world.

      On that early spring day, thousands of migrants were crowding the Turkish side of the border, while on the Greek side, security forces had taken up their positions. The acrid odor of tear gas filled the air and helicopters circled the area. People were shouting back and forth.

      Muhammad Gulzar, 42, hadn’t slept well the night before, his wife Saba Khan, 38, would later recall, and he woke up hungry on March 4. Khan would have preferred, that morning, to return to Istanbul, from where the couple had started their journey in the hopes of making it to Europe. But Gulzar had talked his wife into making one final attempt to get across the fence. A short time later, Gulzar was dead, struck by a bullet in the chest.

      Muhammad Gulzar and Saba Khan, both from Pakistan, had only recently got married, on Jan. 21. Just a few days after the shooting, Khan was sitting in a restaurant in Istanbul, her face buried in her hands. On her wrist was the watch that her husband had given her. Khan was in a state of deep desperation, wondering if Muhammad might still be alive if she had insisted on turning around and going back.

      The deadly incident that unfolded in the first week of March along the border between Turkey and Greece has long since dropped out of the international headlines. Khan, though, can’t put it behind her - nor can the other families who lost relatives in those chaotic March days. At least two people died trying to cross the border into Greece, and dozens were injured, some seriously. And to this day, it still isn’t entirely clear who bears responsibility.

      A propaganda war over the incident has broken out between Turkey and Greece. Turkish President Recep Tayyip Erdoğan alleges that Greek security forces deliberately fired on the migrants, while the Greek government denies all such claims.

      DER SPIEGEL

      DER SPIEGEL reporters spent weeks reporting on both sides of the border, together with the research teams Forensic Architecture, Lighthouse Reports and Bellingcat. The reporters interviewed two dozen witnesses, including refugees, border guards, politicians and doctors. They also reviewed official documents, including Muhammad Gulzar’s autopsy report, and evaluated more than 100 videos and photos taken by migrants at the border.

      The findings of the reporting contradict the official versions, especially – on decisive points – the Greek account. Muhammad Gulzar’s death may well have been an accident, but it was a predictable accident. A reconstruction of the events surrounding his March 4 death reads as though both sides were eager to escalate the situation.
      BLACKMAIL

      On Feb. 27, Russian fighter jets are believed to have killed at least 33 Turkish soldiers in an attack on military posts in the Syrian province of Idlib. The Turkish authorities blocked both Facebook and Twitter, but they were unable to suppress news about the deaths for long. In response to the incident, Erdoğan convened a crisis meeting, which ended with a surprising decision: Turkey would be opening its border to Europe.

      That border had been closed ever since the EU and Turkey had agreed to a pact years earlier that would sharply reduce the number of refugees making their way north to Europe. And by publicly breaching that deal, Erdoğan was likely seeking to distract from the problems his military was having in Syria, while at the same time blackmailing the Europeans for more money to care for the large numbers of refugees in Turkey. And the gambit seemed to have had the desired effect: Over the course of the next few days, there was little talk about the Turkish losses in Idlib.

      At the height of the refugee crisis in 2015, the bus station in Istanbul’s Aksaray neighborhood served as a hub for migrants making their way to Europe, and now, refugees were once again boarding buses at the site. The news had spread on Facebook and WhatsApp that the gates to Europe had reopened, and more than 10,000 migrants had decided to see for themselves. In some instances, the Turkish authorities even chartered buses to transport migrants to the border.

      Pakistan national Gulzar and his wife were among those who took a bus from Istanbul to the border. It wasn’t the first time that Gulzar had traveled to Europe. In 2007, he had made his way to Greece, where he ended up working for years – most of the time with a "tolerated” status from the immigration authorities. He was initially on his own, but was later joined by his oldest son. His wife at the time and four children remained in Pakistan. Gulzar repaired fireplaces in Greek homes, with his last boss, Nikolaos Tzokanis, describing him as honest and hard-working.

      Things were going well professionally for Gulzar, but privately, something was amiss. He was married, but his true love, Saba Khan, lived in Pakistan, so he decided to separate from his wife and move back to Pakistan to marry Khan. Tzokanis says he asked Gulzar to wait until Khan received an official entry permit before returning to Greece. But that would have taken months and they didn’t want to wait that long. He says Gulzar told him: "I’ve made it to Europe before. I can do it again.”

      Gulzar flew from Greece to Pakistan, where he and Khan married on Jan. 21, and a few days later, the newlyweds traveled to Turkey via Iran. They had big plans for their future in Greece: Khan wanted to work as a hairdresser and maybe even open up her own beauty salon. The only thing standing in their way were the Greek border guards.

      Kyriakos Mitsotakis had only been prime minister of Greece for nine months, but the refugee crisis was already overshadowing his tenure. Migrants were living in overcrowded camps on the Greek islands and there had been repeated instances of violence against them. Mitsotakis was well aware that the asylum system would collapse for good if the number of refugees was to rise sharply. But that’s exactly what was in store now that Erdoğan had reopened the border.

      Facing this dilemma, Mitsotakis suspended the right of asylum on March 1 for one month, a move lawyers would later deem illegal. He also dispatched 1,000 soldiers and 1,000 police officers to the north.
      THE BATTLEFIELD

      Gulzar and Khan believed Erdoğan’s claim that the border had been opened. But when they arrived at Pazarkule, it was like a battlefield. Thousands of people were camping outdoors while Greek security forces were firing tear gas and water cannons.

      Khan says they never would have boarded the bus had they known what was awaiting them at the border, adding that they would have tried to get to a Greek island by boat instead. But now they were stuck at the border area. To keep pressure on the Europeans, Turkish gendarmes even prevented refugees from returning to Istanbul from Pazarkule.

      The migrants grew increasingly desperate as a result, with some throwing rocks at Greek border guards. The BND, Germany’s foreign intelligence service, believes that Turkish agents mixed in with the crowds to exacerbate the situation. The Greeks clearly sought to keep the onslaught at bay – and not just with water cannons and tear gas. Several refugees told DER SPIEGEL that they had been shot at by Greek security forces.

      One Syrian said his wife has been missing since Greek border guards stopped the family from crossing the Maritsa River. He claims that Greek officers fired at him several times and forcibly separated him from his wife. Another Syrian man, Mohammad al-Arab, died on March 2 along the Maritsa, more than 80 kilometers south of the Pazarkule border post. The research agency Forensic Architecture has determined through video analysis that al-Arab was shot. Two witnesses claim it was Greek soldiers who opened fire on him.

      European Commission President Ursula von der Leyen traveled to the crisis area on March 3. For the first time in four years, the EU could no longer rely on Erdoğan to stop the refugees, and Greece, in the words of von der Leyen had become Europe’s "shield.” She made no mention of the accusations of violence against Greek security forces.

      Elias Tzimitras always gets called in when there’s danger. He’s part of a Greek armed forces special unit that the military leadership had deployed at the Greek-Turkish border. The Greek security forces were organized in two lines: On the front line were the police officers with shields, batons and pistols, while behind them were soldiers with semi-automatic rifles. Tzimitras and his men.

      As an officer, Tzimitras is forbidden from speaking to the media. As such, we have decided to keep secret his real name, rank and the name of his unit. Tzimitras reports that the situation at the border was extremely tense. He and his colleagues feared they might get kidnapped and said that some of the migrants were also armed. Tzimitras and his comrades worked in day shifts and night shifts, and they were constantly subjected to provocations by Turkish soldiers, Tzimitras says.

      The government in Athens has denied that Greek security forces used live ammunition. Tzimitras, however, disputes such claims. "We fired both blanks and live ammunition,” he says. But he claims they were only warning shots into the air or the ground. Authorization to do so, he says, came from the military leadership.

      Videos that have been evaluated by the forensics experts also prove that shots were fired with live ammunition on March 4. One video filmed on the Turkish side of the border and shown by Turkish state broadcaster TRT shows a fire at the border fence. Then shots ring out and a young man collapses.

      The man filming the blurred images shouts in English: "Gunfire from the Greece army … I have seen someone who is shot.” Migrants can be seen fleeing from the fence, and a little later, men appear behind the fire at the fence – apparently Greek soldiers.

      In a video from the Greek side, the same sequence of shots can be found. Two Greeks can be heard talking to each other off camera. “They aimed”, the first person says in it. “They aimed,” the second person confirms. "That’s the only way …”

      In the video, the characteristic sounds of live ammunition can be heard: first a crack produced by the shock wave of the projectile followed by the sound of the muzzle blast. With blanks, you would only hear the muzzle blast. Steven Beck, an American weapons expert who reviewed the footage, is certain that the shots that can be heard in the video are live ammunition. According to his analysis, the intervals between the shots indicate it was a semi-automatic weapon. He believes the shooter was standing around 40 to 60 meters away from the camera. In all the available videos, it is only on the Greek side that individuals can be seen standing within a radius of 60 meters and carrying such weapons.
      THE SHOT

      When Gulzar and Khan woke up after a restless night, the first altercations had already broken out at the border post and the air was full of tear gas. Khan could barely breathe.

      That day, Gulzar wore a black jacket, a pair of blue jeans with holes and black, ankle-high boots with a zipper. He took his wife’s hand and they marched toward the fence together. "Do not attempt to cross the border,” Greek border guards warned over a loudspeaker. Khan watched as a man cut a hole in the fence just a few meters away from them. Some of the migrants used bolt cutters, which the Turkish gendarmes likely supplied.

      The Greek soldiers stood parallel to the fence, with a few meters between them. They wore face masks and carried semi-automatic rifles. Shots could be heard every few minutes, including from semi-automatic weapons. But the men continue trying to break through the fence. A group of migrants carried the first injured person away, the man holding the left side of his face with his arm. The migrants placed his legs in a blanket to make it easier to carry him. When they reached the road, they put the injured man in a Turkish ambulance.

      Gulzar and Khan weren’t far from the border fence. Gulzar spoke to the security forces in Greek and had just turned away, Khan says, when the fatal shot was fired. Her husband collapsed with his hand on his chest. "Get up,” she screamed at him, "get up!”

      "The shot definitely came from the Greek side,” Khan says. She says she barely missed getting shot in the foot.

      In the video, you can see people rushing to the injured Gulzar. His face is covered, but the zippered boots, the pattern of the torn blue jeans and the black jacket leave no doubt that it is Gulzar who is lying there on the ground.

      “They killed him, lift him up!” the migrants shouted in Arabic. They pulled him up by his shirt and jacket, running as they carried Gulzar toward the street to the ambulance.

      DER SPIEGEL spoke with two of the migrants who filmed the events that day. Both claim that Gulzar was shot and killed by the Greeks. One of the men, named Sobhi, says that a soldier shot Gulzar with an assault rifle. He can be seen in a video shortly after the incident. He says: "There’s a Pakistani who’s been shot in the shoulder with live ammunition. At the fence. The ambulance just took him away.”

      Images from the Greek television station Skai TV show Greek soldiers along the fence near the place where Gulzar was shot and killed. They are carrying FN Minimi, M4 and M16 semi-automatic weapons, which fire 5.56-millimeter caliber bullets. According to the autopsy report of the Istanbul Institute of Forensic Medicine, which DER SPIEGEL has obtained, it is precisely one of these bullets that was found inside Gulzar’s body.

      The rattle of automatic weapons never seemed to stop on that day. Mobile phone cameras captured the sound, and more migrants started filming. Some fled the fence area in panic. Within four minutes, four injured men were carried away. Fourteen minutes later, a fifth was taken away. Some suffered from gunfire wounds.

      One of the injured can be identified beyond any doubt. His name is Mohammad Hantou. Videos show him stumbling across the field, holding his head with one hand. When he falls down, other men help him up and support him.

      DER SPIEGEL met with Hantou at the hospital at Edirne one day later. His brother Riad was with him, and Hantou had a bandage on his right ear. Two pieces of shot from a shotgun struck him there, one of them destroying a bone behind his ear, he says. That’s what the doctors told him. Hantou is certain that Greek security forces fired on him that day.

      The university hospital in Edirne is located only 14 kilometers from the border post. Gulzar arrived at the hospital’s emergency room a half hour after he was shot and the doctors tried in vain to reanimate him. They declared him dead 45 minutes later.

      When Saba Khan received the news, she collapsed on the sidewalk next to the hospital, as can be seen in a video shot by a CNN camera team. It shows Khan sobbing, screaming and banging her head against a car repeatedly. She will say later that she believed right to the very end that Gulzar would survive.

      When contacted by DER SPIEGEL for a statement, the Greek government rejected all the accusations, dismissing them as "Turkish propaganda.” Greece has the "right to protect its borders,” the government said in a written statement.

      The European Union member states have been tightening their migration policies since 2015 and they have ceased conducting rescue missions in the Mediterranean, but Gulzar’s death nonetheless marks a turning point. In his case, border guards not only failed to help – in all likelihood, they themselves were the ones who killed him.

      It’s quite possible that Gulzar was shot accidentally, that he was hit by a ricochet. But it is also the responsibility of the authorities to determine exactly what happened. By dismissing all reports on the attacks against migrants as fake news, however, the Greek government is making it impossible to uncover all the facts.

      https://www.spiegel.de/international/europe/greek-turkish-border-the-killing-of-muhammad-gulzar-a-7652ff68-8959-4e0d-910

    • Migrante morto al confine con la Turchia, hanno sparato i militari greci?

      Dopo un’indagine giornalistica, cento europarlamentari hanno chiesto alla Commissione europea di investigare sulla morte di Muhammad Gulzar, migrante morto lo scorso 4 marzo mentre tentava di attraversare il confine greco-turco. Francesco Martino (OBCT) per il GR di Radio Capodistria [17 maggio 2020]

      I militari greci sono “probabilmente” responsabili della morte del pakistano Muhammad Gulzar, morto a inizio marzo mentre insieme ad altre migliaia di persone tentava di attraversare il confine greco dalla vicina Turchia. E’ questo il risultato di un’articolata indagine collettiva che vede tra i suoi protagonisti il settimanale tedesco Spiegel e il sito di giornalismo investigativo Bellingcat.

      I giornalisti, attraverso lo studio di materiale video e il confronto con testimoni diretti, sono arrivati alla conclusione che il ferimento di almeno sette persone, tra cui Gulzar, che poi è deceduto, è con tutta probabilità conseguenza dell’esplosione di proiettili veri da parte dei militari greci a guardia della frontiera, ed hanno chiesto l’apertura di un’inchiesta giudiziaria per accertare la verità.

      Una richiesta fatta propria anche da cento eurodeputati, che con una lettera alla presidente della Commissione europea, hanno domandato indagini approfondite, anche se le autorità greche continuano a rigettare ogni accusa, e hanno più volte parlato di “fake news” gestite dal governo turco.

      La morte di Gulzar è avvenuta dopo che Ankara ha fine febbraio ha aperto le sue frontiere verso l’UE, denunciando gli accordi sulla gestione delle migrazioni firmati con Bruxelles nel 2016: dopo l’annuncio, migliaia di migranti si sono ammassati alla frontiera greca per tentare di attraversarla con il supporto attivo delle autorità turche, mentre Atene ha schierato anche l’esercito per bloccare ogni ingresso.

      La crisi è rientrata solo dopo lo scoppiare dell’epidemia di COVID19, che ha convinto la Turchia a riaccompagnare i migranti verso i centri d’accoglienza sul proprio territorio.

      https://www.balcanicaucaso.org/Media/Multimedia/Migrante-morto-al-confine-con-la-Turchia-hanno-sparato-i-militari-gr